มรดกประวัติศาสตร์
กรุงธนบุรี (พ.ศ. 2310 - 2325)
กรุงธนบุรี (พ.ศ. 2310 - 2325)
เป็นยุคฟื้นฟูเอกลักษณ์ไทยหลังอยุธยาล่มสลาย ทั้งภาษา ศาสนา และประเพณี ส่วนของพุทธศาสนาก็ได้รับการบูรณะ ทำให้ยังคงเป็นศูนย์รวมจิตใจของสังคมไทยต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน มีการสืบทอดศิลปะและขนบธรรมเนียมแบบอยุธยาไม่ให้สูญหาย
การติดต่อค้าขายกับจีนทำให้เกิดอิทธิพลวัฒนธรรมไทย–จีน ที่ยังเห็นได้ในสังคมไทย
แสดงให้เห็นความสำคัญของผู้นำที่เข้มแข็งในยามวิกฤต (พระเจ้าตากสิน) ซึ่งสะท้อนว่า ความสามัคคีของคนในชาติเป็นปัจจัยสำคัญในการกอบกู้ประเทศ และชี้ให้เห็นว่าแม้บ้านเมืองจะพังทลาย ก็สามารถฟื้นตัวได้ด้วยการบริหารจัดการที่ดี อีกทั้งยังเป็นตัวอย่างของการ รวบรวมอำนาจและสร้างเสถียรภาพอย่างรวดเร็ว วางพื้นฐานไปสู่ ความมั่นคงในสมัยรัตนโกสินทร์
กรุงธนบุรีเป็นช่วงเวลาสำคัญที่ช่วยรักษาและฟื้นฟู “ความเป็นไทย” พร้อมทั้งให้บทเรียนเรื่องภาวะผู้นำและความสามัคคี ซึ่งมีอิทธิพลต่อการพัฒนาประเทศในยุคต่อมาอย่างมาก